COVID-19 door de ogen van Lisa

Lisa is een vierdejaars student en woont al een tijdje in Tilburg. Ze woont in een studentenhuis met vier andere meiden die ook allemaal studeren. Toen de overheid besloot dat Nederland in een intelligente lockdown moest, besloten Lisa en haar huisgenoten samen in Tilburg te blijven.

Regels versoepelt

In het studentenhuis waar Lisa woont werd een thuisbieb gecreëerd, lunchtijden en koffietijden werden afgesproken, er werd veel gewandeld en er werden spelletjes gespeeld. In de zomer werden alle regels deels versoepeld. “Dit kon je aan alles merken. Mensen gingen weer naar de terrassen, we werden zelf weer wat onvoorzichtiger en er werd weer in grotere groepen afgesproken. Je laat je toch een beetje meesleuren door wat mensen om je heen doen. Het blijft soms lastig om afstand te houden of om te besluiten niet mee te gaan naar leuke activiteiten als iedereen dat wel doet. Na de afgelopen twee persconferenties is iedereen weer even wakker geschud om weer beter op te letten. Daarnaast leek het coronavirus voor mij best ver weg. Ik kende niemand die het had of die er heel erg ziek van is geworden. Dit veranderde echter toen ik werd gebeld door mijn werk.”

Corona op het werk

Lisa heeft een studenten bijbaantje bij een groot bedrijf waar veel mensen samen werken. Vorige week woensdag moest ze weer vroeg op om paraat te staan voor haar werk. Samen met andere studenten vertrok ze met een busje van haar werk naar de locatie. “Het is meestal heel vroeg als we vertrekken naar werk, maar het is wel altijd heel erg gezellig. Iedereen kletst met elkaar en houdt elkaar op de hoogte van leuke gebeurtenissen in de stad”. Na een hele dag werken vertrok Lisa weer terug naar huis. Vanaf donderdag was het al weekend voor haar en had ze leuke dingen op de planning staan. Ze ging gezellig terrassen en afspreken met studie vriendinnen om bij te praten voordat het academische schooljaar weer zou beginnen. Zaterdag vertrok ze samen met haar vriend naar haar ouders voor een weekendje. Haar ouders zijn beide in de 60 jaar oud en zijn zelf heel erg voorzichtig geweest als het gaat om het coronavirus. Lisa ging tijdens de intelligente lockdown daarom ook minder vaak naar huis dan eerst omdat ze bang was om het virus mee te nemen.

Afgelopen zaterdag pakte ik de trein naar mijn ouders. We hadden een leuk weekend op de planning staan. Ik zou mijn opa en oma gaan bezoeken en we hadden een etentje gepland met een bevriende familie. Wij zijn thuis erg knuffelig en gaan ervanuit dat als iemand zich niet lekker voelt of ergens is geweest wat risicovol zou kunnen zijn, dan niet een weekend naar huis komt. Dat was gedurende deze tijd een ongeschreven regel. Ik had gelukkig geen klachten en ging gezellig naar mijn ouders en ook op bezoek bij mijn oma en opa. Hen zie ik een stuk minder dan voorheen omdat zij in een verpleeghuis zitten. Toen ik terug thuis kwam had ik een gemiste oproep van een anoniem nummer. Later die dag werd ik nog een keer gebeld door een anoniem nummer. Dit bleek de GGD te zijn. Zij vertelden mij dat ik woensdag gewerkt had met iemand die het coronavirus heeft. Ik schrok me rot. Al die tijd ben ik voorzichtig geweest met mijn familie en nu heb ik hen allemaal gezien terwijl ik misschien ben besmet met het virus door mijn collega zonder dat ik het in de gaten had. Dit gevoel vond ik heel erg.”

De uitslag

Lisa besloot terug te gaan naar Tilburg en zich terug te trekken op haar studentenkamer. In eerste instantie mocht ze geen coronatest gaan doen maar toen ze de ochtend erna snotterig wakker werd met keelpijn, mocht ze toch een afspraak maken. Vanaf dat moment heeft ze samen met haar huisgenoten regels afgesproken. Lisa zou alleen de wc op de begane grond gebruiken en ook daar haar tanden poetsen. Daarnaast lieten ze deuren zoveel mogelijk open staan in het huis zodat ze geen klinken hoefde aan te raken. Ook poetste Lisa iedere keer de badkamer nadat ze deze gebruikt had. Haar huisgenootjes hebben boodschappen gedaan en letten erop dat ze vaker dan normaal hun handen wasten en niet bij haar op de kamer kwamen. “Het brengt ontzettend veel gedoe met zich mee. Ik voelde me niet fit en was bang voor de uitslag. Als ik het wel zou hebben, wat zou er dan gebeuren met mijn ouders en opa en oma, waar ik was geweest. Dat maakte me erg verdrietig. Daarnaast is het gewoon vervelend om alleen op je kamer te blijven, niet naar buiten te mogen en moeten je huisgenoten er rekening mee houden dat zij ook wellicht in quarantaine moeten. De test is ook niet echt een pretje. Het staafje in je keel is te doen, maar dat gevoel in je neus is heel naar. In eerste instantie lukte het ook nog niet en moesten ze via mijn andere neusgat nog een keer proberen. Toch was ik opgelucht dat ik een test mocht laten doen en dat ik niet nog veel langer in twijfel zou zitten.”

Binnen 48 uur kreeg Lisa de uitslag. Ze was gelukkig negatief getest op corona en hoefde ze dus niet langer in isolatie. Dit was natuurlijk heel erg goed nieuws omdat ze zo bang was dat ze het virus al bij zich droeg toen ze een weekend thuis was. Maar daarnaast heeft zo'n onzekere situatie veel gevolgen. “Je moet aan zoveel dingen denken en voorzichtig zijn. Het maakt je onzeker en je voelt je schuldig want stel je hebt het wel. Er gaan veel scenario’s door je hoofd. Gelukkig droeg ik het virus niet. Dit heb ik gevierd met mijn vriend die een lekker gebakje kwam brengen. Dit alles heeft me wel weer even op scherp gezet en ik heb me voorgenomen om echt weer goed uit te kijken en de maatregelen strenger na te leven.”